Bereid je voor, deze post bevat een hele hoop foto's, het was ook zo'n mooie trip! Afgelopen week hadden we besloten een midweekje weg te gaan. Even gebruik maken van de vrije tijd die we met z'n viertjes hebben. Maine hadden we nog niet gezien, dus gingen we opzoek naar een leuk vakantieplekje. Aangezien Nikki nog regelmatig wakker wordt 's nachts, leek een hotel kamer met buren niet ideaal..., maar op VRBO.com vonden we een idyllische blokhut aan een mooi meer in Maine (Moose pond - we hoopten wel een beetje op het spotten van een eland ;-)). Volgens mappie was het 6 uur rijden, dus vertrokken we maandagochtend vroeg. De reis begon nog in het groen, maar hoe noordelijker we kwamen, hoe mooier de herfstkleuren zichtbaar werden.
Na een paar uur was het tijd voor een grote pauze in Ogunquit (net over de grens in Maine, aan de kust). Dit stadje stond volledig in het teken van de hersft - en toerisme - overal waren pompoenen en mum's te vinden. We reden door naar de kust waar een bekende 'Walk' begint. Deze gaat langs de rotsachtige kust en bestaat uit een geasfalteerd wandelpad. Ideaal voor de buggy! Het pad is terrecht beroemd, wat een mooie uitzichten over zee.
Na de wandeling was het tijd voor een ander typisch Maine's tijdverdrijf: kreeft eten. Aan het einde van de 'Walk' stond een groot restaurant dat nog net open was - Columbus day was de laatste dag van het seizoen. Daarna liepen we nog een beetje door het toeristische deel van het dorpje. Veel schattige winkeltjes aan de haven waar elke dag verse kreeft binnenkomt.
Na deze uitgebreide lunchpauze stapten we weer in de auto voor het laatste deel van de rit - op naar McCabe's Sanity in Bridgton! De blokhut was precies zoals op de website - HELEMAAL van hout en vol met traditionele Amerikaanse gezelligheids ornamenten, vooral op de enorme openhaard die bijna een hele muur in beslag nam. Na een lange autorit konden we er heerlijk relaxen.
De volgende ochtend begonnen we met het ontdekken van de omgeving. In de achtertuin begon een wandelpad dat naar het meer leidde, waar een kano lag voor ons gebruik. Was een beetje koud, maar leuk idee - misschien een volgende keer. Bij het meer aangekomen werden we getracteerd op weer een schitterend uitzicht, deze keer op Moose Pond.
Na het ochtendslaapje gingen we de omgeving verkennen. Wat een mooi gebied!
's avonds hebben we een vuurtje in de tuin gestookt en heeft Oscar elke pissebed onderzocht.
Op woensdag zijn we vroeg vertrokken naar North Conway, want we wilden een rondrit maken met een ouderwets treintje dat door het mooie herfstlandschap slingerde. We waren te laat voor de eerste (die trouwens toch vol zat, we hadden niet bedacht dat het zo druk zou zijn in het verlaten dorpje), maar dus ruim op tijd voor de trein van 11 uur. Dat gaf ons nog even de tijd om het spoorweg museumpje te bekijken en een super cappuchino in de locale koffietent te scoren. Daarna kon de twee uur durende rit beginnen! Lennart en Oscar hebben nog een tijdje in de buiten wagon naar de voorbij schietende bossen en meren zitten kijken. Toen de loc ontkoppeld werd en aan de achterkant aangekoppeld werd voor de terugreis, stonden de heren er met hun neus bovenop, terwijl Nikki lekker bij mama onder de sjaal zat te drinken.
Terug op het perron bekekn we nog even alle oude locomotieven, wagons en een enorme sneeuwschuiver die op het rangeerterrein stonden.
Na de treinrit vertrokken we naar Mount Washington: http://mtwashingtonautoroad.com/. Deze berg in New Hampshire staat bekend om zijn weerstation op de top. Hier is de hoogste windsnelheid ever gemeten: 231 Miles/Hour (370 km/h)! Ook is de berg bijzonder omdat je helemaal met de auto op de top kan komen. De weg naar Jackson stond weer vol met mooie herfst kleuren, zelfs in het regenachtige weer was dat erg indrukwekkend.
Het beloofde een mooie rit te worden, dus ookal wisten we dat we waarschijnlijk geen uitzicht vanaf de top zouden hebben (hij lag in de wolken), hebben we toch de toegang voor het National Park betaald en reden we met een audio tour op CD in een klein half uurtje naar de top. Terwijl de man op de CD vertelde wat voor soort races er allemaal op deze oude weg hadden plaats gevonden (auto's, paarden, reacewagens, fietsen etc) sinds de aanleg in 1861, reden we door de mooiste herfstkleuren tot nu toe naar de sneeuw en storm op de top. Als je wil zien hoe het er op een mooie zomerdag uit zou hebben gezien - volg deze link!
Na deze heerlijke dag hebben we thuis de kinderen te slapen gelegd en zijn we aan de kaasjes begonnen met daarna een provencaalse kip. Heerlijk!
Nog even wat close-ups van de details in de blokhut - je kijkt je ogen uit
Donderdag was het helaas alweer tijd om naar huis te gaan. Onderweg maakten we de nodige stops, tijdens welke Oscar lekker kon spelen en Nikki lekker kon drinken. Lekker om zo even een paar dagen weg te zijn!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten