Maandag 10 september was het dan zover - onze dochter Nikki is geboren! Om 5 uur 's ochtends moesten we het ziekenhuis bellen om te vragen of er plek was en hoe laat we konden komen voor het inleiden. Er was plek en om half 8 konden we ons melden.
 |
| Laatste avond met hamburgers van de BBQ |
 |
| Ik lag in dezelfde kamer als tijdens de bevalling van Oscar - wachten tot ze er is! |
Na aankomst in het ziekenhuis kreeg ik een infuus met inleidingsvloeistof en een hele batterij onderzoeken. Mijn bloeddruk was gelukkig bij getrokken naar onderin de 80, dus dat zat goed. Ook bleek dat ik waarschijnlijk al een paar dagen 2cm onsluiting had, dus dat wachten op de weeen duurde niet al te lang!
Om 12 uur zat ik op 3-4 cm, dus toen kreeg ik de ruggeprik. Zo'n anderhalf uur later was ik al 10 cm ontsloten en moest Dokter Michelle Brown zich haasten om naar het ziekenhuis te komen, want het de bevalling ging beginnen.
 |
| Snel alles klaar gezet.. |
 |
| ..en toen lag er in mum van tijd een beeldschone dochter op mijn buik! |
Nikki werd al meteen een geluksbaby genoemd - ze had namelijk een heuse knoop in haar navelstreng! Gelukkig was de navelstreng behoorlijk lang, daardoor had ze hem niet strak getrokken in de buik, of tijdens de bevalling. Heel fijn!
 |
| OB/GYN Michelle Brown maakt het werk even af |
 |
| 3 gram lichter dan Oscar en een halve inch korter! |
 |
| Even bijkomen bij mama |
 |
| En even knuffelen met papa |
Nadat de ruggeprik een beetje uitgewerkt was, werden Nikki en ik naar de Maternity afdeling gereden, waar we nog anderhalve dag konden bijkomen.
 |
| Dunya kwam de eerste avond meteen gezellig kijken, net als Oscar en Maarten. Het was erg gezellig in ons kamertje! |
| Maandagavond was het nog even spannend. Na de bevalling voelde ik me redelijk goed, maar toen het bezoek maandag weg was begon ik ineens erg last te krijgen van naweeen. Daarbij verloor ik aardig wat bloed, ik viel zelfs flauw op de WC. Gelukkig waren er een heleboel lieve zusters in de buurt die me snel in bed, aan een infuus en katheder legden. Die eerste avond moesten er blijkbaar nog wat bloedproppen uit, maar toen dat dat gebeurd was rond middennacht kon ik beginnen met herstellen. De eerste nacht mocht ik Nikki geen borstvoeding geven omdat ik zelf bij moest komen, maar de volgende ochtend had ik weer een redelijk normale kleur aagenomen en konden Nikki en ik beginnen met borstvoeden.Gelukkig kregen we dat aardig snel onder de knie! |
 |
| Deze keer had ik een kamer met mooi uitzicht over Stamford. Het was heerlijk weer buiten, dus hier lag ik een beetje naar te kijken tijdens het opknappen |
|
 |
| En er moest natuurlijk het nodige papierwerk gelezen en ingevuld worden... |
 |
| Gelukkig kwamen Lennart, Oscar en Maarten af en toe ook langs! |
 |
| Na nog een aantal testen om te kijken of alles wel uit me was, was het woensdagmiddag dan eindelijk zover - we mochten naar huis! |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten